Hashimoto jest chorobą zapalną, w której układ odpornościowy zaczyna atakować tarczycę, dlatego inaczej nazywa się ją przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy. Z uwagi na skalę zachorowań, uznana została za chorobę cywilizacyjną XXI wieku. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nią obecnie od 800 tys. do nawet 1,2 mln osób*, w większości są to kobiety. Chorobie Hashimoto bardzo często towarzyszy niedoczynność tarczycy. Objawy Hashimoto są niezwykle uciążliwe, dlatego chorujące kobiety szukają różnych sposobów, które mogą pomóc przynieść im ulgę.

Skąd się bierze Hashimoto?

W ostatnich latach o chorobie Hashimoto słyszymy coraz częściej. Notuje się zdecydowanie więcej przypadków u kobiet niż u mężczyzn, jednak do końca nie wiadomo jaka jest tego przyczyna.  Jak wynika z badań szacunkowych, kobiety zmagają się z problemami z tarczycą aż 9 razy częściej niż mężczyźni**. Jedna z hipotez mówi, że może mieć to podłoże genetyczne. Z drugie strony „winę” za rozwój niepokojących objawów przypisuje się wpływowi estrogenu.

Hashimoto to choroba, którą bardzo trudno zdiagnozować, głównie dlatego, że nie daje jednoznacznych objawów. Pojawieniu się Hashimoto towarzyszą często także inne jednostki chorobowe, takie jak cukrzyca, celiakia, bielactwo, łysienie plackowate, różnego typu dolegliwości reumatologiczne. U dzieci cierpiących na Hashimoto może dojść do zaburzenia rozwoju psychicznego i fizycznego. U dorosłych kobiet przebieg Hashimoto często zaburza regularność miesiączek. W niektórych przypadkach może doprowadzić do bezpłodności, więc jest to szczególnie niebezpieczne dla osób, które planują macierzyństwo.

Jak radzić sobie z chorobą, czyli dieta przy Hashimoto

Kto by pomyślał, że zmęczenie, obniżony nastrój, senność i brak koncentracji to nie oznaka przepracowania a objawy groźnej choroby, z którą trzeba będzie walczyć przez długi czas. Walka z tą chorobą wymaga sporej energii, dlatego tak ważne jest odpowiednie odżywianie i dostarczanie do organizmu cennych składników odżywczych.

Roksana Środa, dietetyczka kliniczna i założycielka platformy MajAcademy podkreśla, że podstawą leczenia Hashimoto jest przyjmowanie leków. Aby jednak ich dawka była możliwie najniższa, należy wprowadzić odpowiednią dietę, która skutecznie wspomoże leczenie. Najlepszą dietą przy Hashimoto jest dieta antyzapalna. Roksana Środa wymienia przy tym najważniejsze elementy, na które koniecznie trzeba zwrócić uwagę przy komponowaniu diety antyzapalnej dla osoby zmagającej się z Hashimoto. Są to:

  • wzbogacenie diety o odpowiednią ilość tłustych ryb, dobrej jakości oliwę z oliwek i awokado;
  • codzienne spożywanie świeżych warzyw, ze wskazaniem na te zielone i czerwone;
  • regularne spożywanie owoców jagodowych, czyli naturalnych antyoksydantów;
  • ograniczenie spożycia mięsa, jednak nie trzeba rezygnować z niego całkowicie;
  • raz na dwa tygodnie warto zjeść dobrej jakości wołowinę, a także niezwykle zdrową wątróbkę;
  • posiłki powinny się opierać na kaszach, ryżu, makaronach i płatkach z pełnego ziarna;
  • picie codziennie dużych ilości wody.

Nie wolno zapominać także, że hormony przyjmuje się zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj około 30-60 minut przed posiłkiem, a pierwszą kawę pijemy dopiero 2 godziny po zażyciu leków.

Zapewnij sobie odpowiednie wsparcie

Dzięki odpowiedniej diecie, jesteśmy w stanie osiągnąć imponujące rezultaty i zminimalizować dolegliwości związane z Hashimoto. Ważne jednak, by była ona dobrze zaplanowana i skomponowana. W celu przygotowania indywidualnej diety, konkretnie dopasowanej do stopnia zaawansowania choroby, rodzaju i dawki przyjmowanych leków, warto skorzystać z konsultacjami z ekspertem. Dlaczego to takie ważne? – Istotnym elementem jest odpowiednia kaloryczność diety, która zapewni tarczycy taką ilość energii, która pozwoli jej na prawidłową pracę i regenerację. – podkreśla Roksana Środa z MajAcademy.

Pacjenci zmagający się z Hashimoto często obawiają się eliminacji z diety swoich ulubionych produktów, jednak Roksana Środa podkreśla, że dieta antyzapalna nie wyklucza ich całkowicie – niekiedy tylko i to w uzasadnionych przypadkach ogranicza ich ilość. Najczęściej ograniczanymi produktami są te, które zwierają substancje wolotwórcze, czyli kapusta, brukselka, orzechy ziemne, bakłażan, soja, szpinak i jarmuż. Z kolei nabiał eliminowany jest jedynie u osób zmagających się z nietolerancją laktozy, co przynosi dla nich dużą korzyść. Idąc dalej tym tropem, dietę bezglutenową będzie trzeba wprowadzić się u osób chorych na celiakię, która często towarzyszy Hashimoto.

A co z figurą? Jak sprawić by mimo choroby zachować smukłą sylwetkę? – Złota zasada panująca w MajAcademy brzmi: najpierw zdrowie, później wygląd. – tłumaczy ekspertka. – Należy zatem mieć świadomość, że w pierwszej kolejności trzeba skupić się na poprawieniu wyników badań. Dopiero wtedy, gdy będą one zadowalające, zajmujemy się pracą nad poprawą sylwetki. – wyjaśnia.

*https://www.aptelia.pl/czytelnia/a757-Czym_jest_Hashimoto__objawy_diagnostyka_i_sposoby_leczenia

** https://www.gabinetusg.com.pl/poradnik/usg-tarczycy-czy-kobiety-czesciej-niz-mezczyzni-choruja-na-tarczyce/

Branża kosmetyczna

Branża beauty rozumie, że stan zdrowia ma odzwierciedlenie w dynamice starzenia się i wyglądzie skóry, dlatego też, aby spowodować spowolnienie i bardziej łaskawe dla organizmu starzenie, należy podejmować działania anti-aging w odniesieniu do całego organizmu od momentu, kiedy proces ten rozpoczyna się, a nawet wcześniej – często mówi się, że zdrowe starzenia zaczyna się w dzieciństwie! Anti-aging to zatem pierwszy krok na drodze ku healthy aging – zdrowemu starzeniu się. Rozwój branży beauty zarówno w obszarze estetologii medycznej, jak i kosmetologii wskazuje, że kierunki rozwoju global anti-aging oraz healthy aging mogą znaleźć trwałe miejsce w programach terapeutycznych specjalistów estetologów.

Inwazyjność i technologia oraz ekologia i naturalność – różne drogi walki ze starzeniem
Aktualne trendy w branży beauty można rozpatrywać biorąc pod uwagę także inne kryterium – rodzaj metod i narzędzi używanych w terapiach przeciwstarzeniowych, pielęgnacyjnych i upiększających. Tu zauważyć można dwukierunkowy rozwój branży. Z jednej strony rozwija się estetologia naturalna, oparta o ekologiczne, organiczne składniki aktywne, masaż, hydro- , balneo- czy krioterapię, z drugiej w działaniach estetycznych sięga się po bardzo zaawansowane biotechnologicznie, aparaturowe oraz medycznie zabiegi.

Nutri beauty
Odpowiednio skomponowana dieta (zróżnicowana, bogata w warzywa, owoce i odpowiednie promocje białek, cukrów i tłuszczy) jest niezastąpiona dla prawidłowego rozwoju fizycznego, dobrego samopoczucia, oraz w utrzymaniu młodego, estetycznego wyglądu skóry. Niestety, często codzienny jadłospis przeciętnego człowieka odbiega od ideału i nie zaspokaja wszystkich potrzeb organizmu. Stosowanie odpowiednio dobranych suplementów diety (produktów, które są złożone z witamin, minerałów i innych substancji, traktowanych jako uzupełnienie normalnej żywności) pozwala na uzupełnienie ich braków, w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania i narażenia na stres oraz szkodliwego działania czynników środowiskowych.

Globalne podejście do starzenia powoduje, że estetolodzy coraz chętniej wspomagają procedury zabiegowe zaleceniami dotyczącymi diety, posługując się także suplementacją. Rynek nutrikosmetyków (suplementów diety) dynamicznie rozwija się od kilku lat, jednak, jak prognozują analitycy PMR, w latach 2017–2020 dynamika rynku suplementów diety w Polsce wzrośnie do około 8% rocznie. W przypadku skóry, włosów oraz paznokci włączenie nutrikosmetyków do diety ma na celu poprawienie ich kondycji, wspieranie procesów metabolicznych zachodzących w skórze oraz wzmocnienie jej odporności czy pomoc w przywróceniu odpowiedniego stopnia nawilżenia. Wśród najpopularniejszych składników wzmacniająco-regenerującym znajdziemy witaminy (C, A, E, H, grupa B, PP), składniki minerlane (Zn, Fe, Se, Ca), NNKT (omega-3), karotenoidy (likopen), flawonoidy (izoflawony sojowe), wyciągi roślinne np. ze skrzypu polnego czy pokrzywy, aminokwasy(L-cysteina czy L-metionina), drożdże, koenzym Q.

Global anti-aging
Z tego też powodu, tak prężnie rozwijały i nadal rozwijają się przeciwstarzeniowe, stosowane subdyscypliny nauki (np. nieformalne specjalności w medycynie i kosmetologii – medycyna przeciwstarzeniowa i kosmetologia przeciwstarzeniowa), które stawiają sobie podobny cel, jednak realizują go w odmienny sposób. Wysiłki kosmetologów oraz lekarzy medycyny estetycznej skierowane na walkę właśnie z tym procesem, skutkują coraz to nowszymi zabiegami przeciwstarzeniowymi.

Pomimo, iż określenia „medycyna anti-aging” czy „kosmetologia anti-aging” powszechnie funkcjonują od dawna, wydaje się, że jak dotychczas, nie były one w pełni rozumiane, wykorzystywane i nie oddawały wielokierunkowego działania tych subdyscyplin. Przez większość ludzi (zarówno usługodawców, jak i usługobiorców) kojarzone były wyłącznie z zabiegami estetycznymi, które za pomocą różnorodnych metod – odpowiednio medycznych i paramedycznych, pozwalają dłużej zachować zdrowy i młody wygląd. Mimo, że w zabiegach tych wykorzystuje się substancje oraz czynniki fizykalne, które z jednej strony stymulują procesy regeneracyjne i przez to „odmładzają” ciało, z drugiej neutralizują czynniki przyspieszające starzenie się organizmu, najczęściej nie działają one przyczynowo, zwalczają jedynie nieestetyczne objawy tego procesu. Należy jednak pamiętać, że anti-aging to także, a może przede wszystkim, prewencja, czyli zapobieganie procesowi starzenia w jedyny prawdziwie skuteczny sposób – za pomocą zmiany nawyków związanych ze stylem życia, unikania zagrożeń środowiskowych i odpowiedniej opieki zdrowotnej.

Od jakiegoś czasu gabinety medycyny estetycznej oraz gabinety kosmetologiczne zaczynają wykorzystywać swój potencjał, wynikający z wielokierunkowej znajomości funkcjonowania ludzkiego organizmu, do podejmowania działań prowadzących do polepszenia jakości życia klientów/pacjentów poprzez zapewnienie im zachowania estetyki ciała aż do późnej starości. Osiągają to właśnie dzięki wczesnej profilaktyce patologii skórnych związanych z wiekiem oraz pielęgnacji zdrowia przez zmianę nawyków już od młodego wieku. Dlatego też można mówić o pewnym trendzie w branży beauty, polegającym na nowym, szerszym podejściu do walki ze starzeniem, tzw. global anti-aging, czyli wprowadzaniu do terapii przeciwstarzeniowych elementów edukacji zdrowotnej i profilaktyki.

W praktyce oznacza to konsultacje nie ograniczające się jedynie do oceny klienta/pacjenta przed zabiegiem estetycznym, ale obejmujące także bardzo szczegółową ocenę dotychczasowych nawyków związanych ze stylem życia oraz określenie potencjału zdrowotnego danej osoby wraz ze zdiagnozowaniem zagrożeń i szans, które można odpowiednio wcześnie ograniczać lub rozwijać. Pakiety global anti-aging obejmują też konsultacje z innymi specjalistami, jak dietetyk, trener personalny czy psycholog.

Awangarda

Awangarda to termin używany w kontekście sztuki, literatury, muzyki i innych dziedzin artystycznych, aby opisać eksperymentalne, nowatorskie i często rewolucyjne podejście do tworzenia dzieł. Ruchy awangardowe często pojawiły się w odpowiedzi na zmieniające się społeczne, polityczne i technologiczne realia, a ich celem było przełamywanie tradycji i konwencji, poszukiwanie nowych form wyrazu oraz wprowadzanie innowacyjnych idei.

Termin „awangarda” jest szerokim pojęciem i obejmuje wiele różnorodnych ruchów artystycznych, które pojawiły się w różnych okresach i miejscach. Kilka przykładów ruchów awangardowych to:

Futuryzm: Ruch futurystyczny pojawił się we Włoszech pod koniec XIX i na początku XX wieku, koncentrując się na glorifikacji nowoczesności, technologii i energii. Futuryści dążyli do przełamywania konwencji w malarstwie, literaturze i sztukach performatywnych.

Kubizm: Ten ruch artystyczny rozwijał się w sztuce w pierwszej połowie XX wieku, zwłaszcza za sprawą pionierów takich jak Pablo Picasso i Georges Braque. Charakteryzował się fragmentacją obrazów, które były przedstawiane za pomocą form geometrycznych.

Dadaizm: Powstały w czasie I wojny światowej, dadaizm był ruchem artystycznym, który sprzeciwiał się konwencjom i normom społecznym. Jego przedstawiciele, tacy jak Marcel Duchamp, stosowali ironię i absurd, aby wyrazić swoje poglądy na ówczesne społeczeństwo.

Surrealizm: Powstały w latach 20. XX wieku, surrealizm koncentrował się na eksploracji nieświadomości i podświadomości. Malarze surrealistyczni, tacy jak Salvador Dalí, tworzyli obrazy zdeformowanych, onirycznych scen.

Abstrakcjonizm: Ruch ten, rozwijający się w XX wieku, skupiał się na rezygnacji z przedstawiania przedmiotów w sposób realistyczny. Abstrakcjonizm eksplorował formy, kolory i linie, dążąc do wyrażenia emocji i idei abstrakcyjnych.

Awangarda była często związana z radykalnymi zmianami społecznymi, politycznymi i technologicznymi. Jej wpływ na sztukę i kulturę jest trudny do przecenienia, ponieważ ruchy awangardowe otworzyły nowe możliwości dla artystów i przyczyniły się do ewolucji sztuki na przestrzeni wieków.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *