Hashimoto jest chorobą zapalną, w której układ odpornościowy zaczyna atakować tarczycę, dlatego inaczej nazywa się ją przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy. Z uwagi na skalę zachorowań, uznana została za chorobę cywilizacyjną XXI wieku. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nią obecnie od 800 tys. do nawet 1,2 mln osób*, w większości są to kobiety. Chorobie Hashimoto bardzo często towarzyszy niedoczynność tarczycy. Objawy Hashimoto są niezwykle uciążliwe, dlatego chorujące kobiety szukają różnych sposobów, które mogą pomóc przynieść im ulgę.

Skąd się bierze Hashimoto?

W ostatnich latach o chorobie Hashimoto słyszymy coraz częściej. Notuje się zdecydowanie więcej przypadków u kobiet niż u mężczyzn, jednak do końca nie wiadomo jaka jest tego przyczyna.  Jak wynika z badań szacunkowych, kobiety zmagają się z problemami z tarczycą aż 9 razy częściej niż mężczyźni**. Jedna z hipotez mówi, że może mieć to podłoże genetyczne. Z drugie strony „winę” za rozwój niepokojących objawów przypisuje się wpływowi estrogenu.

Hashimoto to choroba, którą bardzo trudno zdiagnozować, głównie dlatego, że nie daje jednoznacznych objawów. Pojawieniu się Hashimoto towarzyszą często także inne jednostki chorobowe, takie jak cukrzyca, celiakia, bielactwo, łysienie plackowate, różnego typu dolegliwości reumatologiczne. U dzieci cierpiących na Hashimoto może dojść do zaburzenia rozwoju psychicznego i fizycznego. U dorosłych kobiet przebieg Hashimoto często zaburza regularność miesiączek. W niektórych przypadkach może doprowadzić do bezpłodności, więc jest to szczególnie niebezpieczne dla osób, które planują macierzyństwo.

Jak radzić sobie z chorobą, czyli dieta przy Hashimoto

Kto by pomyślał, że zmęczenie, obniżony nastrój, senność i brak koncentracji to nie oznaka przepracowania a objawy groźnej choroby, z którą trzeba będzie walczyć przez długi czas. Walka z tą chorobą wymaga sporej energii, dlatego tak ważne jest odpowiednie odżywianie i dostarczanie do organizmu cennych składników odżywczych.

Roksana Środa, dietetyczka kliniczna i założycielka platformy MajAcademy podkreśla, że podstawą leczenia Hashimoto jest przyjmowanie leków. Aby jednak ich dawka była możliwie najniższa, należy wprowadzić odpowiednią dietę, która skutecznie wspomoże leczenie. Najlepszą dietą przy Hashimoto jest dieta antyzapalna. Roksana Środa wymienia przy tym najważniejsze elementy, na które koniecznie trzeba zwrócić uwagę przy komponowaniu diety antyzapalnej dla osoby zmagającej się z Hashimoto. Są to:

  • wzbogacenie diety o odpowiednią ilość tłustych ryb, dobrej jakości oliwę z oliwek i awokado;
  • codzienne spożywanie świeżych warzyw, ze wskazaniem na te zielone i czerwone;
  • regularne spożywanie owoców jagodowych, czyli naturalnych antyoksydantów;
  • ograniczenie spożycia mięsa, jednak nie trzeba rezygnować z niego całkowicie;
  • raz na dwa tygodnie warto zjeść dobrej jakości wołowinę, a także niezwykle zdrową wątróbkę;
  • posiłki powinny się opierać na kaszach, ryżu, makaronach i płatkach z pełnego ziarna;
  • picie codziennie dużych ilości wody.

Nie wolno zapominać także, że hormony przyjmuje się zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj około 30-60 minut przed posiłkiem, a pierwszą kawę pijemy dopiero 2 godziny po zażyciu leków.

Zapewnij sobie odpowiednie wsparcie

Dzięki odpowiedniej diecie, jesteśmy w stanie osiągnąć imponujące rezultaty i zminimalizować dolegliwości związane z Hashimoto. Ważne jednak, by była ona dobrze zaplanowana i skomponowana. W celu przygotowania indywidualnej diety, konkretnie dopasowanej do stopnia zaawansowania choroby, rodzaju i dawki przyjmowanych leków, warto skorzystać z konsultacjami z ekspertem. Dlaczego to takie ważne? – Istotnym elementem jest odpowiednia kaloryczność diety, która zapewni tarczycy taką ilość energii, która pozwoli jej na prawidłową pracę i regenerację. – podkreśla Roksana Środa z MajAcademy.

Pacjenci zmagający się z Hashimoto często obawiają się eliminacji z diety swoich ulubionych produktów, jednak Roksana Środa podkreśla, że dieta antyzapalna nie wyklucza ich całkowicie – niekiedy tylko i to w uzasadnionych przypadkach ogranicza ich ilość. Najczęściej ograniczanymi produktami są te, które zwierają substancje wolotwórcze, czyli kapusta, brukselka, orzechy ziemne, bakłażan, soja, szpinak i jarmuż. Z kolei nabiał eliminowany jest jedynie u osób zmagających się z nietolerancją laktozy, co przynosi dla nich dużą korzyść. Idąc dalej tym tropem, dietę bezglutenową będzie trzeba wprowadzić się u osób chorych na celiakię, która często towarzyszy Hashimoto.

A co z figurą? Jak sprawić by mimo choroby zachować smukłą sylwetkę? – Złota zasada panująca w MajAcademy brzmi: najpierw zdrowie, później wygląd. – tłumaczy ekspertka. – Należy zatem mieć świadomość, że w pierwszej kolejności trzeba skupić się na poprawieniu wyników badań. Dopiero wtedy, gdy będą one zadowalające, zajmujemy się pracą nad poprawą sylwetki. – wyjaśnia.

*https://www.aptelia.pl/czytelnia/a757-Czym_jest_Hashimoto__objawy_diagnostyka_i_sposoby_leczenia

** https://www.gabinetusg.com.pl/poradnik/usg-tarczycy-czy-kobiety-czesciej-niz-mezczyzni-choruja-na-tarczyce/

Branża kosmetyczna

Polski przemysł kosmetyczny stoi obecnie przed szansą dalszej, globalnej ekspansji.

Szczególnie obiecujące są rynki krajów Bliskiego Wschodu i państw azjatyckich. Jeśli chodzi o liczbę certyfikatów eksportowych umożliwiających wejście na nowy rynek, wystawianych przez Polski Związek Przemysłu Kosmetycznego, w 2016 r. pierwszą dziesiątkę otwierały dwa kraje azjatyckie – Wietnam i Korea Południowa. Na liście znalazły się też inne szybko rosnące rynki, jak Kuwejt, Maroko czy Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Podobnie jak w przypadku wielu innych produktów na szczególną uwagę eksporterów, zasługują Chiny. Według raportu Polityki Insight to właśnie ten kraj jest liderem wzrostu rynku kosmetyków w Azji ze względu na wzrost gospodarki i rozwijającą się klasę średnią, będącą naturalnym konsumentem produktów z tego sektora.

Wraz z nasycaniem się rynku europejskiego w kolejnych latach to właśnie takie rynki jak Chiny będą najistotniejszymi trampolinami wzrostu dla polskich producentów działających globalnie. Z drugiej
strony, pomimo nasycenia, udział polskiego eksportu do krajów europejskich wciąż rośnie – nie można więc ich ignorować. Firmy z Polski są w stanie powiększać sprzedaż w Unii, co jest mierzalnym przejawem coraz większej atrakcyjności polskich kosmetyków w oczach wymagających europejskich konsumentów.

Przesunięcie akcentów w polskim eksporcie ze Wschodu na Zachód, z krajów takich, jak Rosja czy Ukraina w stronę rozwiniętych państw Europy Zachodniej (Wielkiej Brytanii, Francji i Niemiec), świadczy o tym, że polski przemysł kosmetyczny szybko się uczy. Firmy z Polski są w stanie oferować konkurencyjne produkty nie tylko na stosunkowo łatwych rynkach, ale też tam, gdzie konkurencja jest niezwykle zacięta.

Dbanie o urodę to ważny aspekt życia codziennego. Zwykło się uważać, że szczególnie zainteresowane są nim kobiety, ale mniejszościowa dotychczas grupa męska dynamicznie rośnie, bo mężczyźni też lubią o siebie dbać. Atrakcyjny wygląd sprzyja dobremu samopoczuciu, a także przykuwa uwagę otoczenia. Z zalet zabiegów pielęgnacyjnych zdaje sobie sprawę coraz więcej ludzi, a rosnący dobrobyt społeczeństwa pozwala na korzystanie z usług profesjonalnych salonów w coraz większym stopniu.

Za te „urodowe cuda” odpowiadają utalentowane kosmetyczki. Jest to zawód oferujący obiecujące perspektywy na przyszłość i możliwość ciągłego rozwoju.

Praca na etacie w salonie kosmetycznym to pensja od 1700 zł do 2700 zł netto. Podane widełki są przeciętne, co oznacza, że skrajne przypadki mogą zarabiać mniej lub więcej, niż pokazuje to podany przedział. Różnice w zarobkach wynikają z lokalizacji danego salonu. Większe miasta oferują wyższe pensje w stosunku do mniejszych miejscowości, gdzie zainteresowanie usługami jest mniejsze. Do tego dochodzą nabyte kompetencje oraz ich potwierdzenia – zyskasz na wartości, jeśli specjalizujesz się w kilku zabiegach, a dodatkowo posiadasz dyplomy i certyfikaty zdobyte na szkoleniach i kursach. Jeśli jednak Twoje zaangażowanie w pracę zaowocuje własną działalnością, to możesz liczyć na zyski rzędu 3500 zł – 5000 zł. Zarobki kosmetyczki pracującej na własną rękę uzależnione są od oferowanych cen usług, popularności wśród klientów, posiadanych umiejętności oraz ponoszonych w związku z działalnością kosztów.

Branża kosmetyczna oferuje szeroki wachlarz produktów, w tym m.in. kosmetyki do pielęgnacji
skóry, włosów, jamy ustnej, perfumy czy kosmetyki kolorowe. Produkty te są dostępne w sprzedaży bezpośredniej, hurtowej, a także za pośrednictwem salonów piękności, salonów fryzjerskich czy centrów SPA.

Na każdym z etapów generowane jest zatrudnienie, tworzona jest wartość dodana, wypłacane są wynagrodzenia i odprowadzane są podatki. Łączne efekty ekonomiczne znacznie przewyższają efekty bezpośrednie. W niniejszym raporcie podjęto próbę ich oszacowania przy użyciu modelu przepływów międzygałęziowych, inaczej zwanego modelem Input-Output lub modelem Leontiefa. Model koncentruje się na powiązaniach i zależnościach między różnymi gałęziami gospodarki, dzięki czemu pozwala zbadać, w jaki sposób działalność danej gałęzi wpływa na rozwój pozostałych.

Awangarda

Awangarda to termin używany w kontekście sztuki, literatury, muzyki i innych dziedzin artystycznych, aby opisać eksperymentalne, nowatorskie i często rewolucyjne podejście do tworzenia dzieł. Ruchy awangardowe często pojawiły się w odpowiedzi na zmieniające się społeczne, polityczne i technologiczne realia, a ich celem było przełamywanie tradycji i konwencji, poszukiwanie nowych form wyrazu oraz wprowadzanie innowacyjnych idei.

Termin „awangarda” jest szerokim pojęciem i obejmuje wiele różnorodnych ruchów artystycznych, które pojawiły się w różnych okresach i miejscach. Kilka przykładów ruchów awangardowych to:

Futuryzm: Ruch futurystyczny pojawił się we Włoszech pod koniec XIX i na początku XX wieku, koncentrując się na glorifikacji nowoczesności, technologii i energii. Futuryści dążyli do przełamywania konwencji w malarstwie, literaturze i sztukach performatywnych.

Kubizm: Ten ruch artystyczny rozwijał się w sztuce w pierwszej połowie XX wieku, zwłaszcza za sprawą pionierów takich jak Pablo Picasso i Georges Braque. Charakteryzował się fragmentacją obrazów, które były przedstawiane za pomocą form geometrycznych.

Dadaizm: Powstały w czasie I wojny światowej, dadaizm był ruchem artystycznym, który sprzeciwiał się konwencjom i normom społecznym. Jego przedstawiciele, tacy jak Marcel Duchamp, stosowali ironię i absurd, aby wyrazić swoje poglądy na ówczesne społeczeństwo.

Surrealizm: Powstały w latach 20. XX wieku, surrealizm koncentrował się na eksploracji nieświadomości i podświadomości. Malarze surrealistyczni, tacy jak Salvador Dalí, tworzyli obrazy zdeformowanych, onirycznych scen.

Abstrakcjonizm: Ruch ten, rozwijający się w XX wieku, skupiał się na rezygnacji z przedstawiania przedmiotów w sposób realistyczny. Abstrakcjonizm eksplorował formy, kolory i linie, dążąc do wyrażenia emocji i idei abstrakcyjnych.

Awangarda była często związana z radykalnymi zmianami społecznymi, politycznymi i technologicznymi. Jej wpływ na sztukę i kulturę jest trudny do przecenienia, ponieważ ruchy awangardowe otworzyły nowe możliwości dla artystów i przyczyniły się do ewolucji sztuki na przestrzeni wieków.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *